Shame! Shame! Shame!

 

Καλλιρρόη Μασούρα

Με αφορμή σχετικά πρόσφατο επεισόδιο γνωστού τηλεοπτικού reality show για μοντέλα, τίθεται εύλογα το ερώτημα κατά πόσο “μας παίρνει” να ρίχνουμε την αξιοπρέπειά μας για να επιτύχουμε κάτι, το οποίο μας υπαγορεύουν Άλλοι. Πιο συγκεκριμένα, για όσους παρακολούθησαν το επεισόδιο της Τρίτης 1 Οκτωβρίου, είδαν πως οι φετινές διαγωνιζόμενες κλήθηκαν να κατέβουν μια κάθετη πασαρέλα τριάντα μέτρων. Φυσικά, υπήρχε η άρρητη επιθυμία – απαίτηση από τους κριτές να μην παραπονεθούν τα κορίτσια, ούτε καν να αντιδράσουν στην δοκιμασία.

    Για να μην παρεξηγηθώ, δεν ανεβαίνω στον Θρόνο της Ανωτερότητας υποστηρίζοντας πως δεν παρακολουθώ realities. Έβλεπα το παρόν reality ακόμη και το 2019 – 2010 και έχω απομνημονεύσει ολόκληρες σκηνές. Δεν είμαι εδώ για να απορήσω με τη νοημοσύνη όσων το παρακολουθούν, αλλά για να είμαι δίκαιη και ειλικρινής, κρίνοντας τα κακώς κείμενα κάποιας εκπομπής που απολαμβάνω να βλέπω.

    Πίσω στο κυρίως θέμα της δοκιμασίας, πολλά κορίτσια φοβήθηκαν, λίγα κορίτσια το απήλαυσαν πραγματικά και ακόμη λιγότερα τα κατάφεραν. Ουσιαστικά επρόκειτο για μια δοκιμασία που όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται άμεσα στον τομέα της μόδας, αλλά δίνει το έναυσμα σε φοβίες και παθήσεις (υψοφοβία, κρίσεις πανικού κτλ). Φάνηκε πως και η παραγωγή και η κριτική επιτροπή νοιάστηκαν περισσότερο για τα νούμερα της τηλεθέασης, παρά για τις ίδιες τις κοπέλες. Προσωπικά δεν μου προκαλεί καμία εντύπωση, διότι τα realities βασίζονται στα ποσοστά τηλεθέασης, αλλά μέχρι πρότινος διέθεταν την αξιοπρέπεια να ωραιοποιήσουν το γεγονός αυτό με μια (έστω και μέτρια) δικαιολογία. Εν προκειμένω, τέθηκαν τόσο η σωματική, όσο και η ψυχική υγεία των διαγωνιζομένων σε κίνδυνο, ενώ τέσσερις βετεράνοι της βιομηχανίας της μόδας χειροκροτούσαν, γελούσαν και έκριναν τα κορίτσια από την ασφάλεια της καρέκλας τους.

    Οι διαγωνιζόμενες που υποστήριξαν τη δοκιμασία και προσπάθησαν, έλαβαν επιφωνήματα θαυμασμού και επιδοκιμαστικά σχόλια από τους κριτές, ενώ για δύο συγκεκριμένες κοπέλες που δεν τα κατάφεραν/αρνήθηκαν, υιοθέτησαν το προσωπείο τελειώνει – ο – χρόνος – προσπάθησε – να – πέσεις – αχ – κρίμα – το – κορίτσι – δεν – τα – κατάφερε, συνοδευόμενο από δήθεν λυπημένες και απορημένες εκφράσεις. Εννοείται πως οι δύο αυτές κοπέλες αποχώρησαν, γιατί ο Θεός να φυλάει αυτόν που τόλμησε να μην υπακούσει την κριτική επιτροπή και την παραγωγή.

    Για να μην μεροληπτούμε όμως, οφείλουμε να επιρρίψουμε και κάποιο μέρος της ευθύνης στις ίδιες τις κοπέλες που δεν αντέδρασαν μαζικά, για να μην λάβει χώρα η δοκιμασία. Είναι εντελώς διαφορετικό να σου αναθέτουν κάτι δύσκολο ή/και αμφιλεγόμενο (όπως για παράδειγμα μια γυμνή φωτογράφιση), το οποίο όμως γνωρίζεις πως έχει αντίκρισμα στον σύγχρονο χώρο της μόδας και άλλο να σου αναθέτουν κάτι που θέτει σε κίνδυνο την υγεία σου (σωματική και ψυχική), και μάλιστα χωρίς την επιλογή να αρνηθείς, γιατί “λυπόμαστε βαθιά, αλλά θα πρέπει να αποχωρήσετε”. Καταπατάται με αυτόν τον τρόπο η ελεύθερη βούληση, η αυτοδιάθεση και η αξιοπρέπειά σου και πρέπει να αντιδράσεις.

    Εν πάση περιπτώσει, δεν έχει νόημα να διυλίζουμε τον κώνωπα για τέτοιου είδους θέματα. Όχι γιατί δεν είναι σημαντικά, αλλά γιατί δεν έπρεπε να μας έχει δοθεί αφορμή εξαρχής για κάτι τέτοιο. Και ο νοών νοείτω.