May 20, 2019
Ξύπνησα κάπως αργά σήμερα..και παρόλα αυτά δεν ήμουν έτοιμη ακόμη να εγκαταλείψω το μαξιλάρι μου.
 Ψάχνοντας να βρω μια σκέψη μου βραδινή...καθώς και την αναπνοή μου μέσα στη κούραση..νυσταγμένη και με ένα πόνο στον ώμο μου ..που δεν τον γιάτρεψε το χτεσινοβραδινό τσίπουρο..
Κοιτάζω ένα σκίτσο μου που σκάρωσα κάπως αργά πριν κοιμηθώ και δεν το αναγνωρίζω..η σκιά μιας βάρκας στο ηλιοβασίλεμα ..όλα με μολύβι σκίτσου..μαύρο πάνω στο άσπρο..
Τα χρώματα δραπέτευσαν τελικά όχι μόνο  από τα όνειρα μου και τη ζωή μου, αλλά και από τα σκίτσα μου, σκέφτομαι. 
Έλα, σύνελθε, πότε σου άρεσαν εσένα τα χρώματα του ουράνιου τόξου και τα παραμύθια;; Όλο ψέμα και υπερβολή..ο,τι πιο πολύ απεχθάνεσαι στη ζωή σου, μαζί με τον πρίγκιπα/Ιούδα που στέλνει φιλιά παντού..
Σοβαρά τώρα δεν τα κατάλαβα ποτέ τα παραμύθια..
Κάτι πριγκίπισσες που είχαν προφανώς αγοραφοβία κ γι αυτό έμεναν κλεισμένες στο κάστρο..υποψιάζομαι δε, πως έπασχαν κι από σοβαρό υποθυρεοειδισμό γιατί κοιμόταν συνέχεια...
Κάτι μάγισσες που ήξεραν όλα τα μαγικά φίλτρα για να σκοτώσουν ολόκληρο βασίλειο.. αλλά αγνοούσαν τη χαλάουα και το αποσμητικό...
Κι αυτοί οι πρίγκιπες πια...ας ξεκαβαλήσουν λίγο από το άλογο...
Υποθέτω αυτή η τριβή των "ευαίσθητων περιοχών", πάνω στη σέλα,, θα πρέπει να προκάλεσε σοβαρό θέμα στην κινητικότητα των σπερματοζωαρίων..γιατί γεννητούρια σε παραμύθι δεν έχουμε.....
 
-'Ασε που πιστεύω ο πρίγκιπας ήταν πάντα ο ίδιος και πήγαινε από παραμύθι σε παραμύθι..-
 
Οι νεράιδες κι οι δράκοι ήταν ρόλοι κομπάρσου..έβγαιναν όταν έκανε κοιλιά η ιστορία.. 
Ο κυνηγός απλά σκότωνε το λύκο..καμιά έκπληξη κι εκεί...
Γενικά απορώ πώς τόσο βαρετές φλατ ιστορίες άντεξαν...αιώνες....
Ίσως γι αυτό....επειδή τα παραμύθια τελικά είναι που μοιάζουν με τη ζωή....
Rate this item
(1 Vote)
© 2018 Web Artistic All Rights Reserved. Designed By Web Artistic