Κολέγια: Τα «βαφτίζουν» Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα!

Βαγγέλης Κατσιγιάννης

Τη δυνατότητα αναγνώρισης της επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτων χωρών επαναφέρει, σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Παιδείας. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις θα εισαχθούν τις επόμενες ημέρες προς συζήτηση στη Βουλή, ώστε να ψηφιστούν εντός της επόμενης εβδομάδας.

Η παραπάνω απόφαση αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις φοιτητών των ΑΕΙ, οι οποίοι θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο, υποβαθμίζονται τα δημόσια Πανεπιστήμια και «ιδιωτικοποιείται» η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στην Ελλάδα.

Η Υπουργός από την άλλη, τονίζει ότι η νέα ρύθμιση μόνο καλό θα κάνει στον εκπαιδευτικό χάρτη της χώρας. Με αυτόν τον τρόπο άλλωστε, «ελευθερώνονται τα μεταπτυχιακά προγράμματα», με αποτέλεσμα να επιστρέψουν στη χώρα μας όχι μόνο χιλιάδες φοιτητές που αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και καθηγητές μεταπτυχιακών και διδακτορικών προγραμμάτων.

Κατά την προσωπική μου άποψη πρόκειται για μια επιδίωξη η οποία υπήρχε στο «κάδρο» από παλιά και έμελλε να γίνει πράξη από το κόμμα το οποίο είχε ανακινήσει το «φλέγον» αυτό ζήτημα. Στο πλαίσιο της πλήρους ιδιωτικοποιήσης και της «αρπαγής» κάθε κρατικού δικαιώματος και «εξουσίας», βασίζεται και η συγκεκριμένη ρύθμιση, πλήττοντας βαρύτατα τον ήδη «βαριά άρρωστο» κλάδο της παιδείας.

Το τρίπτυχο της προηγούμενης 30ετίας «φροντιστήρια-πανελλήνιες-ενοίκια για σπουδές στην επαρχία» φαίνεται να πηγαίνει για λίγο στην άκρη και να ανθίζει το «ιδιωτική παιδεία-κολέγια-επαγγελματική αποκατάσταση επί πληρωμή».

Οι κόποι όλων αυτών των παιδιών, τα οποία έδωσαν μια και δυο φορές πανελλήνιες ώστε να εισαχθούν στην σχολή που επιθυμούσαν και να σπουδάσουν αυτό που ονειρεύτηκαν… δεν τους συγκινούν. Τα λεφτά που έδωσαν στα φροντιστήρια οι γονείς από το υστέρημά τους για στηρίξουν το παιδί τους, ώστε να κάνει αυτό που ονειρευόταν, τους είναι αδιάφορο. Τα υπέρογκα έξοδα που έκαναν (μην ξεχνάμε την οικτρή εκμετάλλευση των ενοικιαστών στις περιοχές που εδρεύουν τα Πανεπιστήμια), ώστε να επιβιώσει κάθε νέος/νέα σε μια άγνωστη για αυτόν/αυτήν πόλη της επαρχίας, ούτε που τους απασχολούν. Πλήρης ισοπέδωση στο βωμό των συμφερόντων και του χρήματος…

 

Υ.γ  Ο γενικός κανόνας της ζωής, «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» ισχύει και εδώ… Ο έχων το χρήμα θα έχει διαφορετική και ευνοϊκότερη μεταχείριση από τους υπόλοιπους

 

Υ.γ2   Τους «αιώνιους» φοιτητές μην ξεχάσετε, που ναι μεν δε βαραίνουν οικονομικά το κράτος (κατά δήλωση της υπουργού) αλλά αποτελούν τα αποβράσματα, στο κράτος της αριστείας (κατά δήλωση άλλου στελέχους της κυβέρνησης)