Συνέντευξη: Mick Underwood (Gillan, Quatermass, Glory Road)

HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Οκτώβριος 2018. Είχαμε την μεγάλη χαρά να μιλήσουμε μ’έναν σπουδαίο drummer: τον Mick Underwood. Είναι περισσότερο γνωστός ως μέλος των Gillan κατά την πιο επιτυχημένη περίοδό τους.

Ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος του cult progressive rock συγκροτήματος Quatermass και κατά την διάρκεια της καριέρας του έχει παίξει με τους Jet Harris, The Outlaws (με RitchieBlackmore), The Herd (με Peter Frampton), The James Royal Set, Episode Six (με Ian Gillan και Roger Glover), Peace (με Paul Rodgers), Sammy, Strapps, Graham Bonnet, Quatermass II, Raw Glory και στο soundtrack του Life of Brian” των Monty Python. Το 2012, σχημάτισε τους Mick Underwood’s Glory Road που παίζουν τραγούδια των Gillan. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

Το συγκρότημά σας, οι Mick Underwood’s Glory Road, παίζουν live τα τραγούδια των Gillan. Γιατί αποφασίσατε να δημιουργήσετε αυτό το συγκρότημα;

Δεν είναι μόνο των Gillan. Παίζουμε μερικά Quatermass πράγματα, καθώς επίσης και των Gillan, το οποίο ήταν άλλο ένα συγκρότημα στο οποίο ήμουν. Λοιπόν, μου αρέσουν τα τραγούδια. Μου αρέσουν τα albums που κάναμε με τους Gillan. Συνάντησα αυτούς τους τύπους, δοκίμαζα άλλα συγκροτήματα και πράγματα και κάποιους απ’ αυτούς τους γνώριζα από πολύ παλιά. Αποφασίσαμε ότι θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον να έρθει να μας δει ο κόσμος να παίζουμε υλικό των Gillan και λίγα ακόμα κομμάτια από τους παλιούς δίσκους μου, το παλιό μου υλικό και λειτούργησε και αυτό ήταν. Είναι ένα πολύ καλό συγκρότημα, έχουμε σπουδαίους μουσικούς και έναν σπουδαίο τραγουδιστή. Είμαστε καλοί, ξέρεις, και είναι πολύ διασκεδαστικό να το κάνεις.

Είναι πιθανόν να κάνετε ένα studio album με τους Mick Underwood’s Glory Road;

Όχι. Δεν έχει νόημα. Δεν έχουμε τραγούδια που έχουμε γράψει. Δεν υπάρχει κάτι στο οποίο έπαιξα. Δεν νομίζω ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για να το αγοράσει ο κόσμος. Ποτέ δεν μας θεώρησα ως ένα συγκρότημα με δισκογραφία.

Ήσασταν 16 όταν αρχίσατε να παίζετε με τον Jet Harris (The Shadows -μπάσο). Ήταν μεγάλη εμπειρία για σας το να περιοδεύετε με τον Little Richard και τον Sam Cooke;

Ναι, ήταν φανταστικό! Ήμουν ακόμα στο σχολείο όταν μου ζητήθηκε από τον Jet Harris να ενταχθώ στο συγκρότημά του, πράγμα που ήταν πραγματικά απίστευτο, γιατί ο Jet Harris μόλις είχε αποχωρήσει από τους Shadows, οι οποίοι ήταν ένα μεγάλο συγκρότημα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Βρισκόμουν στις σχολικές διακοπές μου, τις τελευταίες, το καλοκαίρι. Τελειώνα το σχολείο, είχα τελειώσει τότε το σχολείο και μόλις ξεκινούσα να το κάνω αυτό και ήταν απλά μια φανταστική ευκαιρία. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν αρκετά τυχερός να το καταφέρω.

Κάνατε εκατοντάδες ηχογραφήσεις με τους Outlaws (με τον Ritchie Blackmore) ως το μόνιμο συγκρότημα στις παραγωγές του Joe Meek. Πόσο σημαντική ήταν αυτή η περίοδος στην μετέπειτα καριέρα σας;

Ναι, κάναμε απίστευτα πολλές ηχογραφήσεις για τον Joe Meek με τους Outlaws. Ήμουν περίπου ο τρίτος drummer που είχαν, δεν ήμουν αρχικό μέλος τους. Ήταν αρκετά σημαντικό να μπεις σ’ αυτό. Ήταν μια καταπληκτική καμπύλη μάθησης για κάποιον που μόλις μπήκε επαγγελματικά στην δουλειά. Ήταν πολύ ενδιαφέρον. Το συγκρότημα ήταν υπέροχο. Είχαμε τον Ritchie Blackmore στην κιθάρα, ήρθε με μένα. Ο Chas Hodges ήταν στο μπάσο, ο οποίος πέθανε δυστυχώς πριν από δύο εβδομάδες, πράγμα που είναι πραγματικά λυπηρό. Ήταν θαυμάσιος μουσικός. Έτσι, ήμουν με σπουδαίους ανθρώπους. Ο πληκτράς και κιθαρίστας λεγόταν Ken Lundgren, ήταν απολύτως υπέροχος. Ήταν όλοι εντυπωσιακοί μουσικοί και ήταν αρκετή ανακούφιση να είσαι μαζί τους. Ήθελαν έναν session drummer για ηχογραφήσεις και ήμουν τόσο τυχερός που το κατόρθωσα και αυτό.

The Outlaws: Mick Underwood και Ritchie Blackmore

Όταν παίζατε με τους James Royal Set περιοδεύσατε με τον Johnny Cash. Έχετε καθόλου αναμνήσεις από αυτή την περιοδεία; Έτυχε να γνωρίσατε τον Johnny Cash;

Ναι, τον γνωρίσαμε! Ήταν οι πιο θαυμάσιοι άνθρωποι για να βρίσκεσαι μαζί τους σε περιοδεία. Δεν είμαι πολύ ερωτευμένος με την country μουσική, αλλά ο Johnny Cash είναι κάτι άλλο. Είχε ενσωματωμένο το rock ‘n’ roll μέσα του. Βγήκε την ίδια εποχή με τον Presley και όλοι δούλευαν μαζί τότε. Η περιοδεία ήταν απολύτως εκπληκτική. Προφανώς ήμασταν support στον Johnny Cash και είχε μαζί του τη σύζυγό του, June (σ.σ: Carter). Υπήρχαν θαυμάσιοι μουσικοί στο συγκρότημά του. Ο Carl Perkins, ο οποίος έγραψε το “Blue Suede Shoes”, ήταν στην κιθάρα, ένας από τους κιθαρίστες. Ο Marshall Grant (σ.σ: μπάσο) ήταν επίσης εκεί. Ήταν απλά 2-3 καταπληκτικές εβδομάδες περιοδείας με αυτούς τους ωραίους ανθρώπους. Ήταν πραγματικά υπέροχα.

Όταν οι Outlaws ήταν η backing band του Gene Vincent, ο Peter Grant (αργότερα manager των Led Zeppelin) ήταν ο tour manager του. Χρόνια αργότερα, σας ζήτησε να κάνετε μια Σκανδιναβική περιοδεία με τον Jimmy Page. Γιατί απορρίψατε την πρότασή του;

Ήταν ένα περίεργο πράγμα. Ήμουν σ’ένα τηλεοπτικό γύρισμα και ο Peter Grant έτυχε να βρίσκεται σ’εκείνο το γύρισμα και φυσικά δούλεψα μαζί του με τον Gene Vincent, όπως είπες. Με ρώτησε τι έκανα και μόλις είχα τελειώσει εκείνη την περιοδεία με τον Johnny Cash, οπότε δεν είχα τίποτα άλλο να κάνω, κάτι που να ήταν τόσο ενδιαφέρον. Δεν γνώριζα προσωπικά τον Jimmy Page αλλά μεγαλώσαμε στην ίδια περιοχή. Πάντα ήξερα ότι ήταν σπουδαίος μουσικός. Είπα: «Ναι, θα μ’ ενδιέφερε». Αυτό ήταν όλο. Οι Led Zeppelin δεν υπήρχαν τότε και δεν περιμέναμε να υπάρξουν. Ήταν μία ή δυο βδομάδες σε μια Σκανδιναβική περιοδεία για να εκπληρωθούν οι λίγες υποχρεώσεις που είχε ήδη ο Jimmy. Ήμουν ο τύπος γι’ αυτό και τότε… ήταν πραγματικά περίεργο. Με πήρε τηλέφωνο μια κυρία ονόματι Gloria Bristow, η οποία ήταν η manager ενός συγκροτήματος που λεγόταν Episode Six, το οποίο δεν το ήξερα τότε, αλλά είχε τον Ian Gillan και τον Roger Glover και άλλους. Ήταν ένα πολύ γνωστό συγκρότημα και έκαναν πάρα πολλές ηχογραφήσεις, πράγματα για το BBC και άλλα. Ήταν ένα πολυάσχολο συγκρότημα. Ενώ το άλλο, ήταν μόνο λίγες μέρες περιοδείας και αυτό θα ήταν όλο. Έτσι, μίλησα με τον Peter, του τηλεφώνησα και είπα: «Όχι, μου ζητήθηκε να ενταχθώ σε αυτό το συγκρότημα και πρόκειται να το κάνω. Έτσι, δεν μπορώ να εμπλακώ». Τέλος πάντων, δεν θα ήμουν στους Led Zeppelin, είμαι πολύ σίγουρος γι’αυτό (γέλια).

Θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας ως μέλος των Led Zeppelin;

Λοιπόν, το μόνο άτομο που κάθεται στο drum kit που θα μπορούσα να δω ως μέλος των Led Zeppelin… ήταν ο άνθρωπος που έπαιξε με τους Led Zeppelin! Έτσι ήταν. Αν ήταν κάποιος σε λάθος τόπο και χρόνο, ποιος θα ήταν σ’αυτό το συγκρότημα; Αλλά έτσι ήταν. Όταν ο Peter Grant μου μίλησε, οι Zeppelin δεν υπήρχαν. Έπρεπε να δουλέψουν πολύ σκληρά όταν όντως υπήρχαν για να προχωρήσουν. Έκαναν πολλές συναυλίες και όλα τα σχετικά. Ήταν φανταστικοί, ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Τους λατρεύω.

Είστε περήφανος που το album των Quatermass (“Quatermass” -1970) θεωρείται cult;

Ναι, νομίζω ότι είναι, αλλά δεν ήταν τρομερά επιτυχημένο τότε όσον αφορά το πόσα αντίτυπα δίσκων πούλησε ή ο,τιδήποτε άλλο. Αλλά άντεξε στον χρόνο. Ήμασταν οι τρεις μας στο συγκρότημα: ο John Gustafson ήταν ένας θαυμάσιος μουσικός που έπαιζε μπάσο και εξαιρετικός τραγουδιστής. Υπέροχος μπασίστας. Ο Peter Robinson ήταν ικανός μουσικός και ήταν στην περιοδεία με τον Johnny Cash. Ήταν μαζί μας στο συγκρότημα στα πλήκτρα. Θέλω να πω, είναι στην Αμερική τώρα και γράφει κινηματογραφική μουσική και έχει πολλή δουλειά. Είναι πραγματικά καλός σε αυτό. Νομίζω ότι το album των Quatermass κρατιέται πραγματικά φανταστικά. Ο Peter Robinson, ο πληκτράς, έκανε ένα remix αυτού πριν λίγο καιρό, 3-4 χρόνια πίσω. Εάν έχεις την ευκαιρία να το πάρεις, είναι προς πώληση, αξίζει να το πάρεις, επίτρεψέ μου να πω, επειδή υπάρχουν μερικοί υπέροχοι ήχοι σε αυτό. Το αρχικό υλικό έχει βελτιωθεί πραγματικά και είναι σε δύο δίσκους. Ο ένας είναι σε ήχο surround 5.1, οπότε αν έχεις αυτόν τον εξοπλισμό, ζεις μέσα του (γέλια). Είναι πάρα πολύ καλό. Έγινε πολύ καλή δουλειά σ’αυτό. Είμαι πολύ περήφανος για το album. Το ακούω ακόμα. Ήταν απλά υπέροχο για την εποχή.

Quatermass live στο Μόναχο

Είναι πολύ εντυπωσιακό ότι εσείς και ο John Gustafson (μπάσο) ηχογραφήσετε μεγάλο μέρος του υλικού του Quatermass album live. Μπορείτε να μας πείτε για τη χημεία που είχατε με τον John Gustafson;

Στην πραγματικότητα ήταν μια απίστευτη χημεία. Προβάραμε λίγο, αλλά δεν δουλέψαμε αυτά τα μικροπράγματα. Το να παίζεις με τον John ήταν σαν τηλεπάθεια. Κάποιος μας θ’άκουγε μοτίβα, ήταν πολύπλοκα μοτίβα με το μπάσο να παίζει και την μπότα ν’ ακολουθεί αυτή τη γραμμή. Δεν τα δουλέψαμε αυτά, απλά βγήκαν ξαφνικά. Αυτό είναι μαγικό όταν συμβαίνει. Ήταν τέλεια. Ήταν καταπληκτικό να δουλεύεις μαζί του. Ήταν επίσης ένας εξαιρετικός τραγουδιστής. Απολύτως υπέροχος τραγουδιστής. Δυστυχώς δεν είναι πλέον μαζί μας. Είναι πολύ λυπηρό.

Οι Quatermass έκαναν μια Αμερικανική περιοδεία και άνοιξαν για τους Kinks στο Fillmore East (4-5 Δεκεμβρίου 1970). Ήταν οι Quatermass ένα καλό live συγκρότημα;

Δεν νομίζω ότι ήμασταν ένα εξαιρετικά καλό live συγκρότημα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Μερικά από τα τραγούδια που παίζαμε ήταν αρκετά μεγάλα, αλλά ήταν διαφορετικά κάθε βράδυ. Νομίζω ότι ήμασταν ένα καλό live συγκρότημα… αλλά όχι ένα πολύ καλό live συγκρότημα (γέλια). Εξαιτίας της ποιότητας της μουσικής ικανότητας. Ήταν πολύ απίστευτο ότι τραγούδησε το υλικό που είχαν γράψει τ’άλλα παιδιά. Ήταν απίθανο να παίζεις από αυτή την σκοπιά και φαινόταν να το κάνουμε αρκετά καλά κάθε βράδυ. Παίξαμε σε μεγαλύτερους χώρους. Παίξαμε και στα δύο Fillmore, αυτό για το οποίο μιλάς και το Fillmore West. Παίξαμε πολύ ωραίες συναυλίες και το κάναμε καλά, για να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Ήταν καλό, αλλά δεν ήταν αρκετό για να κάνει επιτυχία το συγκρότημα.

Ξέρω ότι οι Quatermass δοκίμασαν τον κιθαρίστα Alan Shacklock (Babe Ruth). Γιατί δεν εντάχθηκε στο συγκρότημα;

Προσπαθώ να θυμηθώ. Ναι, ο Alan ήταν άλλος ένας σπουδαίος μουσικός, αλλά σκεφτόμασταν για το αν θα είχαμε κιθαρίστα στο συγκρότημα, ενώ κυριαρχούνταν πλήρως από τα πλήκτρα. Ο Alan πρόβαρε  λίγο μαζί μας, αλλά εξαφανίστηκε για να πάει κάπου αλλού για λίγες εβδομάδες. Μόλις έφυγε, δεν ήμασταν σίγουροι αν θέλαμε πραγματικά να έχουμε μια τυπική σύνθεση με κιθάρα και όχι μόνο την σύνθεση με τα πλήκτρα. Στην πραγματικότητα αποφασίσαμε να προχωρήσουμε χωρίς κιθαρίστα. Νομίζω ότι έκανε κάτι λίγα στο album, κάποια overdubs και μερικά πράγματα στο “Good Lord Knows”. Είναι ακόμα φίλος. Ζει στην Αμερική και τα πηγαίνει τέλεια εκεί πέρα. Απλά είναι σπουδαίος μουσικός και επίσης καλός παραγωγός. Ήταν λίγο κίνηση τακτικής. Δεν ήταν επειδή δεν μας άρεσε ή δεν μπορούσε να παίξει, επειδή ήταν ένας πολύ καλός νεαρός κιθαρίστας, αλλά απλά αισθανόμασταν ότι έπρεπε να συνεχίσουμε ως trio.

Ξαφνιαστήκατε όταν ο Ritchie Blackmore διασκεύασε το 1975 με τους Rainbow το τραγούδι των Quatermass “Black Sheep of the Family”;

Ναι, είναι τόσο αστείο αυτό, επειδή όλοι πιστεύουν ότι οι Quatermass διασκεύασαν την δική του εκτέλεση του “Black Sheep of the Family”, αλλά αυτός το ηχογράφησε 5 χρόνια μετά από μας (γέλια). Έχω μια μικρή ιστορία που μπορώ να πω γι’αυτό, αν ενδιαφέρεσαι: Έπαιξα αυτό το κομμάτι στον Ritchie. Δεν είχαμε διαλυθεί, ήταν πραγματικά στην περίοδο των Quatermass και είχα μια μπομπίνα μαζί μου και πήγα στο Kingsway Recorders όπου ηχογραφούσαν οι Purple, επειδή ήταν φίλοι μου. Απλά πήγα να πω ένα «γεια» στον Ian Gillan και όλους τους υπόλοιπους. Το έπαιξα στον Ritchie και είπε: «Μου αρέσει αυτό το κομμάτι. Μου αρέσει αυτό το κομμάτι» και ξαφνιάστηκα, όπως είπες, λίγα χρόνια αργότερα, όταν πραγματικά ηχογράφησε μια πολύ διαφορετική εκτέλεση  από τη δική μας. Αλλά είναι ακόμα πολύ καλό, γιατί είναι ένα σπουδαίο τραγούδι.

Peace: Paul Rodgers, Stuart McDonald, Mick Underwood

Δημιουργήσατε τους Peace με τον Paul Rodgers (Free, Bad Company -φωνητικά) και ηχογραφήσατε ένα album για την Island Records. Τι πήγε στραβά;

Το ηχογραφήσαμε. Δεν είχαμε ολοκληρώσει το album, ήταν σχεδόν τελειωμένο. Ο Paul ήταν σπουδαίους τραγουδιστής, προφανώς είναι θαυμάσιος τραγουδιστής. Ήταν καλό που κατόρθωσα να δουλέψω μαζί του. Περάσαμε πολύ από το καλοκαίρι εκείνου του έτους (σ.σ: 1971) εκεί όπου έμενε. Έμενε στην εξοχή και προβάραμε εκεί. Αυτό το συγκρότημα ήταν πάλι trio και έκανε τα κομμάτια, και ήταν πραγματικά καλά. Μπορείς να ακούσεις το “Lady” στο album “The Free Story” (1973) και μερικά από τ’ άλλα κομμάτια είναι επίσης στο Youtube, το συγκρότημα ονομάζεται Peace. Αυτό που συνέβη ήταν ότι μόλις το ολοκληρώναμε, δεν το είχαμε mix-άρει και τα λοιπά, οι Free αποφάσισαν να επανενωθούν επειδή ανησυχούσαν λίγο για τον Paul Kossoff (σ.σ: κιθάρα). Ήθελαν να κάνουν κάτι για να τον βοηθήσουν λίγο και η Island που είχε αναλάβει τον Paul, αποφάσισε ότι ήταν καλή ιδέα. Τα πράγματα διαλύθηκαν και κανείς δεν μπορούσε να κάνει κάτι. Ο Paul θα ήταν απασχολημένος κάνοντας αυτό, οπότε αυτό ήταν, το οποίο ήταν λίγο ατυχία πραγματικά. Στο album “Heartbreaker” (1973) που έκαναν, έκαναν εκτελέσεις των κομματιών του album που είχαμε κάνει πριν διαλυθούμε. Έτσι συμβαίνει μερικές φορές.

Μου αρέσει το album των Sammy (“Sammy” -1973) και πιστεύω ότι το “Who Do You Really Love?” θα μπορούσε να γίνει μεγάλη επιτυχία. Γιατί δηλώσατε ότι οι Sammy ήταν ένα λάθος;

Εγώ έστησα το συγκρότημα, τους ανθρώπους που έπαιζαν στο συγκρότημα και όλοι ήταν πολύ καλοί μουσικοί. Ήταν σπουδαίοι μουσικοί και τραγουδιστές, αλλά καθώς το συγκρότημα προχωρούσε, κάναμε το album, ούτως ή άλλως δεν ήμουν πολύ ξετρελαμένος με το album και λίγο αργότερα ένιωσα: «Δεν θέλω πραγματικά να βρίσκομαι εδώ» να παίζω πράγματα με σαξόφωνα και όλα τα υπόλοιπα, που ήταν σπουδαίοι μουσικοί. Αυτοί οι τύποι ήταν καλοί, μην με παραξηγήσεις, αλλά το υλικό ένιωθα ότι δεν ήταν πολύ δυνατό και δεν μπορούσα να το δω να πηγαίνει κάπου. Δεν ένιωθα αρκετά άνετα μ’ αυτό.

Πώς συνέβη να παίξετε στο “Brian Song” από το soundtrack του “Life of Brian” (1979) των Monty Python;

Έκανα μια εκτέλεσή του. Δεν ξέρω αν χρησιμοποιήθηκε στην ταινία ή όχι. Ήξερα τον τύπο που έκανε τη μουσική σ’αυτό (σ.σ: Trevor Jones), είχα κάνει κάποιες ηχογραφήσεις μαζί του και είπε: «Θέλω να κάνω άλλη μια εκτέλεση του “Brian Song”. Θέλω να το κάνω λίγο βαρύτερο». Έτσι, πήγα εκεί και ηχογράφησα τα drums μέρη σε αντιπαράθεση μ’αυτά που είχαν ήδη γίνει. Αλλά ήταν λίγο βαρύτερο, έτσι το τι συνέβη μ’ αυτό, δεν ξέρω. Δεν είδα τη ταινία (γέλια). Δεν ξέρω αν χρησιμοποιήθηκε ή όχι. Μπορεί να έγινε ή όχι, δεν ξέρω. Δεν μπορώ να μιλήσω θερμά γι’ αυτό, ήταν απλά μια ηχογράφηση όπου έκανα τα drums λίγο πιο σκληρά. Αλλά όλοι οι υπόλοιποι, η τραγουδίστρια (σ.σ: Sonia Jones), βρίσκονταν σε αυτό. Δεν ξέρω. Ό,τι ξέρεις, ξέρω, φίλε μου (γέλια)!

Θυμάστε τη συναυλία των Gillan στην Αθήνα στις 15 Σεπτεμβρίου 1980;

Ω, το ταξίδι στην Ελλάδα, το οποίο στην πραγματικότητα ήταν απολύτως εκπληκτικό. Κάναμε δύο συναυλίες: η μία νομίζω ότι ήταν στη Θεσσαλονίκη και η άλλη στην Αθήνα, που ήταν υπέροχα. Περάσαμε μια εβδομάδα εκεί, ήταν απολύτως υπέροχα. Η συναυλία στην Αθήνα δυστυχώς στράβωσε λίγο, όσον αφορά την ασφάλεια, ήταν λίγο κακή εκεί. Ο κόσμος σκαρφάλωσε στους φράχτες και τελικά κατά τη διάρκεια του set, υπήρξαν επεισόδια εκεί. Τα ΜΑΤ μπήκαν μέσα πολύ δυναμικά και αυτό ήταν το τέλος της συναυλίας. Το θυμάμαι πολύ έντονα, πάρα πολύ καλά. Το όλο ταξίδι ήταν υπέροχο. Δυστυχώς, η συναυλία στράβωσε λίγο και δεν υπήρχαν πολλά που να μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό, ήμασταν εκεί απλά για να παίξουμε. Ο κόσμος δεν έκανε επεισόδια, μην με παρεξηγήσεις, καθόταν ήσυχα, αλλά υπήρχαν κάποια στοιχεία που προκαλούσαν προβλήματα και οι αστυνομικοί σας  τους την έπεσαν (γέλια).

Πώς αισθανόσασταν  όταν ο John McCoy (Gillan-μπάσο) πετούσε πάνω από το drum set σας; Φαίνεται ότι περνούσατε ωραία στους Gillan!

(Γέλια) Είναι σπουδαίος τύπος. Είναι καλός φίλος. Ήμουν στο βάθρο μου και πάντα τον πετούσαν ακριβώς από πάνω μου και λίγο προς τα εμπρός. Μια συγκεκριμένη βραδιά, έχασαν τον έλεγχό του. Ήταν εκεί έξω και πετούσε και κάτι είχε σπάσει και είχαμε επαγγελματίες τύπους που το έκαναν. Κάτι έσπασε, δεν ξέρω τι ήταν. Ήταν εκτός ελέγχου, έπεφτε και κινούταν. Έτσι, αιωρούταν από την μία πλευρά στην άλλη και έλεγε: «Ωωω! Ωωω!» Και σκέφτηκα ειλικρινά ότι έπρεπε να εγκαταλείψει, να πηδήξει. Ήταν κάπου πάνω από το βάθρο των drums και ο Μεγάλος John έμοιαζε ότι θα έπεφτε και θα προσγειωνόταν πάνω στο drum kit και απλώς περίμενα για ένα δευτερόλεπτο, αρκετά περισσότερο απ’όσο ήθελα να κάνω πραγματικά, γιατί δεν μπορούσα να τον ελέγξω και να τον τραβήξω στην άκρη, αλλά ήταν μια αξέχαστη στιγμή. Ήταν ενδιαφέρον, επικίνδυνο, αλλά ήταν πολύ καλός. Κάτι θα ‘λεγε στο υπόλοιπο crew και τα λοιπά. Ήταν πάρα πολύ καλός. Ήταν καλό παιδί ο John.

Ο Ritchie Blackmore εμφανίστηκε με τους Gillan στη σκηνή του Rainbow Theatre στις 10 Μαρτίου 1980. Είναι αυτή μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας σας;

Όχι, πραγματικά. Συναντιόμουν με τον Ritchie από τότε που ήμασταν περίπου 15. Ήταν ωραίο που τον είδα. Στην πραγματικότητα, αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδα τον Ritchie. Νομίζω ότι ήρθε για να δει αν θα μπορούσε να δελεάσει τον Ian για να πάει και να ενταχθεί στους Rainbow. Νομίζω ότι γι’αυτό βρισκόταν στην πραγματικότητα εκεί. Ήταν ωραίο που τον είδαμε. Ήταν ωραίο ότι μας ακολούθησε μετά στο encore, στο τέλος. Έχουμε κάποιες ωραίες φωτογραφίες, είναι εκεί έξω, παίζοντας μαζί μας και με τον Bernie Tormé επίσης στην κιθάρα. Ήταν μόνο σ’ένα-δύο rock ‘n’ roll κομμάτια για πλάκα. Ήταν καλό, αλλά δεν είμαι κοντά στον Ritchie. Η τελευταία φορά που μίλησα μαζί του ήταν τότε.

Το drumming σας στο “Secret of the Dance” (“Mr. Universe” -1979) είναι απίστευτο! Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να ηχογραφήσετε αυτό το τραγούδι;

Ήταν απλώς άλλο ένα κομμάτι, για να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Στο συγκρότημα Gillan κάναμε συχνά αρκετά γρήγορα τραγούδια. Ήταν καλό. Εκείνη την εποχή, όλοι ήταν αρκετά γρήγοροι ούτως ή άλλως και είναι απλά άλλο ένα κομμάτι. Ήταν ένα καλό κομμάτι, αλλά νομίζω ότι πιθανότατα το “Roller” ήταν πιο δύσκολο να το κάνω, γιατί έπρεπε να βαράω όσο δυνατότερα μπορούσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Αυτό ήταν ακριβώς στην αρχή, κάναμε ένα “Mr. Universe” album και ήμουν στο συγκρότημα για περίπου δύο εβδομάδες όταν το κάναμε αυτό, οπότε δεν τους ήξερα όλους τόσο καλά όταν έπαιξα στο κομμάτι. Αλλά τώρα νομίζω ότι το “Secret of the Dance” ήταν σπουδαίο κομμάτι live.

Ο Ritchie Blackmore με τους Gillan (ο Mick Underwood στα drums) στο Rainbow Theatre, 10 Μαρτίου 1980

Ως μέλος των The Herd (ο Peter Frampton εντάχθηκε λίγο διάστημα πριν από την αποχώρηση του Mick) είχατε μια μακρά συνομιλία με τον Jeff Beck. Ποιο ήταν το θέμα της;

Τον γνώριζα λίγο. Απλά πήγαινε στο van. Παίζαμε με το συγκρότημα που λες και παίζαμε πολύ κοντά στο μέρος που μένω τώρα, που είναι το Twickenham. Στο Twickenham, υπάρχει το νησί Eel Pie, το οποίο είναι σπουδαίο μέρος. Υπάρχει ένα μικρό νησί στον ποταμό Τάμεση και επίσης υπήρχε ένα μεγάλο ετοιμόρροπο ξενοδοχείο το οποίο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘60 ήταν αρκετά σημαντικός συναυλιακός χώρος. Παίζαμε εκεί με τους The Herd και βρισκόμασταν στο van μας μετά τη συναυλία, το οποίο προφανώς δεν ήταν στο νησί, ήταν εκτός, κοντά σε μια μικρή γέφυρα και στην συνέχεια εμφανίστηκε ο Jeff Beck. Τον είχα συναντήσει και μάλιστα είχα jam-άρει μαζί του πριν απ’ αυτό, αλλά αυτό ήταν όταν πηγαίναμε ακόμα σχολείο -δεν πίστευα ότι με αναγνώρισε ούτως ή άλλως- και απλά μιλούσαμε στο van. Ήταν αρκετά διαφορετικός. Πρέπει να ήταν 30 ή 45 λεπτά μιλώντας μόνο για το πόσο αγαπούσε τα blues. Ήταν πολύ ειλικρινής και εκπληκτικός κιθαρίστας επίσης. Ήταν πολύ καλό αυτό.

Είχατε συναντήσει ποτέ τον Jimi Hendrix;

Όχι, δεν τον συνάντησα ποτέ. Ήξερα τον drummer του, τον Mitch Mitchell. Πηγαίναμε στον ίδιο δάσκαλο drums όταν ήμασταν παιδιά, τον Jim Marshall, που κατασκεύαζε τους Marshall ενισχυτές. Φυσικά, οι Marshall ενισχυτές εξακολουθούν να υπάρχουν. Έτσι, τον ήξερα πολύ καλά από εκεί και νομίζω ότι πραγματικά ήταν ο απολύτως τέλειος drummer για τον Hendrix.

Πιστεύετε ότι θα έπρεπε να είχατε λάβει περισσότερη αναγνώριση ως drummer;

Δεν ξέρω, πραγματικά. Αν η αναγνώριση είναι να συναντάς κάποιον που να λέει: «Μου αρέσει αυτό που κάνεις», νομίζω ότι όλοι αισθάνονται ευτυχείς όταν τους αρέσει αυτό που κάνεις. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Βασικά, δούλευα πάνω σ’αυτό, αυτό είναι που μετράει: να δουλεύεις πάνω σ’αυτό. Ο κόσμος λέει τι του αρέσει.

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον κύριο Mick Underwood για τον χρόνο του.

Official Mick Underwood’s Glory Road website: http://mickunderwoodsgloryroad.com

Official Mick Underwood website: http://www.mickunderwood.com

Official Mick Underwood’s Glory Road Facebook group: https://www.facebook.com/groups/289860011088487

Πηγή:hit-channel.com

Rate this item
(0 votes)
© 2018 Web Artistic All Rights Reserved. Designed By Web Artistic