Με τα μάτια του Πάνου. "Closet Monster"

Γράφει ο Πάνος Τζάφος

                                            Closet Monster

 

Σενάριο & σκηνοθεσία: Stephen Dunn

Κινηματογράφηση: Bobby   Shore

Μουσική: Tudor Kobakov & Maya Postepski

Μοντάζ: Bryan Atkinson

 

Παίζουν:

Oscar Mandly (9χρν)     Jack Fult

Oscar Mandly (18 χρν)   Connor Jessup

Peter Mandly                Aaron Abrams

Brin Mandly                  Joanne Kelly

Gemma                        Sofia Bonzhat

Wilder                          Aliosha Schneider

Buffy the hamster          Isabella Rosellini

 

Έτος παραγωγής: 2016

Την πολύ τετριμμένη ιδέα, της δήλωσης της σεξουαλικότητας ενός έφηβου, διάλεξε ο πρωτοεμφανιζόμενος, 27χρονος Stephen Dunn, για την πρώτη του ταινία (debut film) να μας συστηθεί.

 Θα πρέπει να εξηγήσουμε κατ' αρχήν τον όρο “δηλώνω την σεξουαλικότητά μου, εκδηλώνομαι” από τον Αγγλικό όρο “coming out of the closet”με τον πιο δόκιμο τρόπο που αυτό είναι εφικτό. Καθότι έτσι θα μπορέσουμε να καταλάβουμε και τον τίτλο της ταινίας. Οι gays που δεν αποφάσισαν να εκδηλώσουν την σεξουαλικότητα τους στα Αγγλικά ονομάζονται “closet”, δηλαδή βρίσκονται ακόμη “κρυμμένοι στην ντουλάπα”.  Επομένως ο τίτλος του φιλμ υποστηρίζει πως αυτού του είδους η εκδήλωση, από νέους άντρες που ακόμη εξερευνούν την σεξουαλικότητα τους, είναι κάτι καλό για εκείνους και τις σχέσεις τους, με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο και  για τις ερωτικές σχέσεις τους μετέπειτα.

         

 Παρότι η ιδέα του σεναρίου είναι τετριμμένη και πολύ φορεμένη από άλλες ταινίες , το “ Closet Monster” (Τέρας στην Ντουλάπα) διαλέγει μια δική του γλώσσα κι οπτικοποίηση για να αφηγηθεί τη δύσκολη παιδική και εφηβική ηλικία του ήρωά του, Oscar Mandly. Το ύφος που ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης του φιλμ Stephen Dunn επιλέγει, ονομάζεται “μαγικός ρεαλισμός. Εδώ σε συνδυασμό με την υπέροχη κινηματογράφηση-οπτικοποίηση και την έξοχη μουσική της ταινίας, αυτό το ύφος διαφοροποιεί κατά πολύ την ταινία από άλλες του είδους της.

 O οκτάχρονος Oscar αντιμετωπίζει δυσκολίες προσαρμογής όταν η μητέρα του Brin τον εγκαταλείπει στα χέρια του πατέρα του Peter να τον μεγαλώσει. Η Brin συνεχίζει την ζωή της με έναν άλλον άντρα. Ενώ ο Oscar μεγαλώνει  με τον θυμό και την πίκρα της εγκατάλειψης από τη μητέρα του. Ο πατέρας του, Peter, έχει προβλήματα με τον κτητικό και απόλυτο χαρακτήρα του, παρόλα αυτά προσπαθεί να μεγαλώσει τον Oscar με τρυφερότητα.

 Όταν ο Oscar είναι πλέον 9 χρονών άθελά του γίνεται μάρτυρας σε ένα άγριο σκηνικό bullying από μεγαλύτερα παιδιά από αυτόν στο νεκροταφείο, πίσω από το σχολείο. Δυστυχώς το θύμα μένει παράλυτο. Και το όπλο, μια βέργα, που χρησιμοποίησαν τα παιδιά για αυτήν την επίθεση θα κατατρέχει τον Oscar στην εφηβεία του με έναν πολύ τρομακτικό τρόπο. Αυτή η ματωμένη βέργα για στήριξη μπετόν στην ταινία παίρνει διαφορές μορφές αυτοτιμωρίας και ενοχής στο μυαλό του έφηβου πλέον Oscar. Ψυχαναλυτικά αν το δεις, αυτό το όπλο κακοποίησης είναι σίγουρα ένα φαλλικό σύμβολο. Μάλιστα στα Αγγλικά  rod (βέργα) είναι το πέος σε στύση.

 O Oscar στην εφηβεία του συνεχίζει να κουβαλά τον θυμό για την εγκατάλειψή του από την μητέρα του, Brin. Ψυχαναλυτικά αυτή η εγκατάλειψη στο μυαλό του εκλαμβάνεται ως  απόρριψη από τον ένα γονέα. Ο πατέρας του, Peter, προσπάθησε να τον μεγαλώσει σωστά αλλά είναι ένας τυπικός, λιγομίλητος, macho, ομοφοβικός πατέρας. Δεν είναι τυχαίο που αποκαλεί τον καινούργιο σύντροφο της μητέρας του Oscar, αδερφή, επειδή είναι ένας τύπος καλοβαλμένος και καλλιεργημένος. Δηλαδή θα ήταν η μεγαλύτερή του απογοήτευση από τον γιο του, αν ο Oscar ήταν gay.

 Ο Oscar έχει σχέδια να πάει σε ένα κολλέγιο μακριά από την κωμόπολή τους να σπουδάσει ως ειδικού μακιγιάζ τρόμου για ταινίες. Μάλιστα στην προσπάθειά του αυτή,  χρησιμοποιεί την φίλη του Gemma ως μοντέλο,  στις φωτογραφίες που βγάζει για το portfolio του ώστε να γίνει δεκτή η αίτησή του στο κολλέγιο. Η Gemma που  πλατωνικά τουλάχιστον φλερτάρει τον Oscar αντιλαμβάνεται πολύ περισσότερα για τον Oscar και την σεξουαλικότητά του από ό,τι ο ίδιος.

 Τα πράγματα περιπλέκονται όταν στο μαγαζί που προσλαμβάνεται ο Oscar έρχεται να δουλέψει ο Wilder. Το μαγαζί πουλάει είδη κατασκευής σπιτιού και συντήρησης σπιτιού. Ένα απόγευμα που ο Oscar σχολούσε συναντά τον Wilder στα αποδυτήρια, ο οποίος   είναι ένας πολύ ανοργάνωτος νέος υπάλληλος εκεί κι έχει ξεχάσει να πάρει το t-shirt της εταιρείας, που οι πωλητές  είναι υποχρεωμένοι να φορούν στην βάρδια. Ενώ ξεντύνεται λοιπόν ο Wilder ζητάει από τον Oscar να του δανείσει το δικό του φορεμένο στην βάρδια του μπλουζάκι. Ο Oscar απαντά πως είναι λίγο ιδρωμένο. Ο Wilder το παίρνει και το μυρίζει για λίγο, χαμογελάει , το φοράει κι ευχαριστεί τον Oscar.

 Η αντιπαράθεση δύο τόσο διαφορετικών ηρώων είναι εσκεμμένη στο σενάριο του Stephen Dunn. Ο Wilder ζει μόνιμα στο Μόντρεαλ και στο μαγαζί δουλεύει προσωρινά. Έχει έναν εντελώς άλλον αέρα αυτοπεποίθησης σε σχέση με τον Oscar. O Wilder δεν είναι gay αλλά δίχως να το θέλει στέλνει ερωτικά σινιάλα στον Oscar χρησιμοποιώντας την γλώσσα του σώματος, ή κάποιες χειρονομίες. Συμπαθεί τον Oscar αρκετά αλλά δεν γνωρίζει τίποτε γι' αυτόν και τις δυσκολίες του.

 Στη συνέχεια όταν ο πατέρας του Peter ρωτάει από περιέργεια την ίδια την Gemma αν έχει σχέση με τον γιο του και παίρνει αρνητική απάντηση, αρχίζει να υποπτεύεται πως ο γιος του είναι gay. Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν ο Oscar γυρνάει ένα βράδυ σπίτι και βρίσκει τον Peter με την νέα του φίλη εκεί. Βέβαια το λάθος είναι πάλι του Peter, ο οποίος του την συστήνει ως τη νέα του μαμά. Αυτό το χοντροκομμένο αστείο του Peter ωθεί τον Oscar να συμπεριφερθεί στο πατέρα του πολύ σκληρά κάνοντάς του, παρουσία της νέας του φίλης, πολύ σκληρή κριτική για τον χαρακτήρα του. Έτσι η σχέση πατέρα –γιου χειροτερεύει από μέρα σε μέρα με τα, κατά συρροή, λάθη από τη μεριά του Peter.

 Θα πρέπει να τονίσουμε πως το σενάριο της ταινίας έχει το δραματικό ύφος, που όλα μοιάζουν από ένα σημείο και μετά αφόρητα και κλιμακώνονται τραγικά . Ειδικά από την στιγμή που ο Oscar λαμβάνει επιστολή από το κολλέγιο με την απόρριψή του. Δυστυχώς μέσα στην έπαρσή του ο Oscar πως θα τον δέχονταν στα σίγουρα, ξέχασε να συμπεριλάβει και αποστείλει την ίδια αίτηση και σε άλλα κολλέγια όπου πιθανότατα θα γινόταν δεκτός. Μπορεί να είναι διαφορετικός από τον Peter σαν χαρακτήρας αλλά σε αυτό τα γονίδια του τον πρόδωσαν, είναι το ίδιο ξεροκέφαλος και επηρμένος όπως ο Peter. 

Τίποτε δεν εξωραΐζεται στην ιστορία του «Closet Monster» κι ο θεατής παρακολουθεί την σφιχτή πλοκή της ταινίας και την κλιμάκωσή της γοητευμένος και σίγουρα ικανοποιημένος μέχρι το τέλος της ταινίας.

 

Πάνος Τζάφος

 

Rate this item
(0 votes)
Last modified on Friday, 09 February 2018 19:16
© 2018 Web Artistic All Rights Reserved. Designed By Web Artistic