Γράφει ο Θανάσης Μανάρας

Οχι σε ακουω..μη βλεπεις που δε σε κοιταω..ναι οντως συμφωνω οτι περασες πολλα..και μου λες οτι απο εδω και περα θα εχεις την καρδια σου κλειστη και οτι φοβασαι μην πληγωθεις ξανα και αλλα τετοια..εγω δε μπορω να σου πω τι θα κανεις..απλα χαζευω αυτο το σαπιοκαραβο στην αμμουδια..γεμισε φυκια...σκουριασε..και σκεφτομαι οτι οσο ηταν στη θαλασσα και το χτυπουσαν αλυπητα τα κυματα, ειχε αλλη οψη..πιο ομορφη..πιο λαμπερη..ισως να ηταν η μαχη που το εκανε να μοιαζει αγερωχο...μπορει ο μανιασμενος αερας να του εδιωχνε τη σκονη και τη βρωμια..και τα χιλιαδες ταξιδια που εκανε παρα τους κινδυνους, το εκαναν ασφαλες...ολοι ελεγαν.."γερο σκαρι..μην το φοβασαι....εχει παει παντου...εγω μονο μ αυτο ταξιδευω " .τωρα κλειστηκε στον εαυτο του..δεν θαλασσοδερνεται πια, και δεν κινδυνευει... ειναι βεβαια πιο ασφαλες..αλλα αυτα τα φυκια και η σκουρια βρε παιδι μου..το τρωνε σιγα-σιγα...για πες μου παλι τι ελεγες? αφαιρεθηκα συγνωμη...

Rate this item
(0 votes)
Last modified on Monday, 05 February 2018 10:25
© 2018 Web Artistic All Rights Reserved. Designed By Web Artistic